روستای ساحلی رمین در نزدیکی چابهار: از باشگاه موج سواری تا تیم اسکیت برد 60 نفرهبه نقل از فصلنامه فرهنگی پیمان
شهرستان خمین، که در جنوب غربی استان مرکزی واقع شده، از شمال به شهرستان اراک، از غرب به شهرستان شازند و الیگودرز، از جنوب به شهرستان گلپایگان و از شرق به شهرستان محلات محدود می شود.[۳]
مطالعات باستان شناسی و مردم نگاری شهرستان خمین نشان می دهد که گروه های انسانی مختلفی در طول دوره های تاریخی در شهرستان خمین زندگی کرده اند و آثاری که امروزه از این اقوام باقی مانده، نشانگر دوام و مدت سکونت آنها در منطقه است.
ارمنیان نمونه ای از این اقوام هستند که در پی جنگ میان ایران و عثمانی در فاصلۀ بین سال های ۱۶۰۲ ـ ۱۶۲۰م، به دست شاه عباس اول از نواحی مرزی شمال غرب ایران به مناطق مرکزی، گیلان و نواحی جنوبی کوچ داده شده اند.
به نظر می رسد هدف شاه عباس از این اقدام استفاده از مهارت و تجربۀ استادکاران و پیشه وران ماهر ارمنی در اصفهان و همچنین محروم ساختن دولت عثمانی از یک مستعمرۀ ارمنی نشین بوده است.[۴]
مطالعات تاریخی نشان می دهد که گروه هایی از این ارمنیان در استان مرکزی در حوزۀ شهرستان های خمین و شازند اسکان داده شدند. ارمنی های ساکن در شهرستان خمین در دهستان های آشناخور، حمزه لو، رستاق و خرم دشت سکونت یافتند. در این محدوده، روستاهایی توسط ارمنی ها شکل گرفتند که اهالی آنها به کشاورزی و بافت قالی و قالیچه و صنایع دیگر پرداختند. یکی از این روستاها، روستای لیلان است که می توان از آن به عنوان مرکز ارمنیان در منطقه نام برد و در سفرنامه های مختلفی نیز بدان اشاره شده است. این روستا در فاصلۀ پانزده کیلومتری غرب شهر خمین قرار گرفته و امروزه اکثر ساکنان آن را مسلمانان تشکیل می دهند. بررسی های تاریخی و باستان شناسی نشان می دهد که در گذشته و به خصوص در دورۀ قاجاریه، جمعیت زیادی از ارمنیان در این منطقه زندگی می کردند که به کار کشاورزی و بافت فرش و قالی می پرداختند (جدول ۱). آثاری که امروزه از ارمنیان در روستای لیلان باقی مانده، شامل: کلیسا، درمانگاه و منازل مسکونی است. در اطراف روستا نیز دو قبرستان ارمنی باقی مانده است که از سوی ادارۀ میراث فرهنگی استان مرکزی به ثبت ملی رسیده اند.[۵]
دیدگاهتان را بنویسید